بخش ۱۹۰ - کرمک شبتاب اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / پیام مشرق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
شنیدم کرمک شبتاب می گفت
نه آن مورم که کس نالد ز نیشم
توان بی منت بیگانگان سوخت
نپنداری که من پروانه کیشم
اگر شب تیره تر از چشم آهوست
خود افروزم چراغ راه خویشم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، کرمک شبتاب تأکید می‌کند که او مانند موری نیست که دیگران از نیشش ناراضی باشند. او می‌گوید که می‌تواند بی‌نیاز از کمک دیگران در تاریکی روشنایی ایجاد کند و نسبت به شب‌های تیره، خودش روشنی‌افزاست. این شعر تمثیلی از استقلال و خودکفایی است.