بخش ۷۵ - صنوبر بندهٔ آزادهٔ او اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به وصف زیبایی و عظمت وجود خداوند می‌پردازد. او خود را به‌عنوان بنده‌ای آزاد از بندگی غیر خدا معرفی می‌کند و چهره‌ی درخشان الهی را همانند گلِ باده‌ای زیبا می‌داند. حریم و فضای وجود خداوند را مملو از روشنی و نور آفتاب، ماه و ستارگان توصیف می‌کند و می‌گوید دل انسان‌ها به خاطر عظمت او گشوده نمی‌شود.