بخش ۷۸ - دل من در طلسم خود اسیر است اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / پیام مشرق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
دل من در طلسم خود اسیر است
جهان از پرتو او تاب گیر است
مپرس از صبح و شامم ز آفتابی
که پیش روزگار من پریر است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت احساس گرفتار شدن دل خود را بیان می‌کند. او می‌گوید که وجود او به نور و روشنایی خاصی وابسته است و نمی‌خواهد درباره وضعیتش در صبح و شب از کسی بپرسد، زیرا روزگارش به نحوی نامطلوب و پریشان است. این شعر نمایانگر درد و تنهایی اوست.