نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱ - به خوانندهٔ کتاب زبور اقبال لاهوری

اقبال لاهوری / زبور عجم / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

می‌شود پردهٔ چشمم پر کاهی گاهی

دیده‌ام هردو جهان را به نگاهی گاهی

وادی عشق بسی دور و دراز است ولی

طی شود جادهٔ صدساله به آهی گاهی

در طلب کوش و مده دامن امید ز دست

دولتی هست که یابی سر راهی گاهی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از تجربیات عشق و زندگی صحبت می‌کند. او اشاره می‌کند که ممکن است در چشمش داستان‌ها و تجربیات زیادی وجود داشته باشد، به طوری که هردو جهان را با یک نگاه دیده است. مسیر عشق طولانی و دشوار است، اما با یک آه می‌توان به آن رسید. شاعر همچنین تأکید می‌کند که باید در جستجوی عشق و آرزوها کوشش کرد و نباید امید را ترک کرد؛ چرا که در مسیر زندگی ممکن است به شانس و موفقیتی دست یافت.