بخش ۱ - به خوانندهٔ کتاب زبور اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / زبور عجم / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
میشود پردهٔ چشمم پر کاهی گاهی
دیدهام هردو جهان را به نگاهی گاهی
وادی عشق بسی دور و دراز است ولی
طی شود جادهٔ صدساله به آهی گاهی
در طلب کوش و مده دامن امید ز دست
دولتی هست که یابی سر راهی گاهی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از تجربیات عشق و زندگی صحبت میکند. او اشاره میکند که ممکن است در چشمش داستانها و تجربیات زیادی وجود داشته باشد، به طوری که هردو جهان را با یک نگاه دیده است. مسیر عشق طولانی و دشوار است، اما با یک آه میتوان به آن رسید. شاعر همچنین تأکید میکند که باید در جستجوی عشق و آرزوها کوشش کرد و نباید امید را ترک کرد؛ چرا که در مسیر زندگی ممکن است به شانس و موفقیتی دست یافت.