بخش ۱۰۶ - فروغ خاکیان از نوریان افزون شود روزی اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / زبور عجم / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
فروغ خاکیان از نوریان افزون شود روزی
زمین از کوکب تقدیر ما گردون شود روزی
خیال ما که او را پرورش دادند طوفانها
ز گرداب سپهر نیلگون بیرون شود روزی
یکی در معنی آدم نگر از من چه می پرسی
هنوز اندر طبیعت می خلد موزون شود روزی
چنان موزون شود این پیش پا افتاده مضمونی
که یزدان را دل از تأثیر او پر خون شود روزی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان امید و آرزو برای روزی می‌پردازد که زمین و طبیعت به کمال خواهند رسید. شاعر به قدرت تقدیر و تأثیر آن بر جهان اشاره می‌کند و می‌گوید که روزی اتفاقاتی خواهد افتاد که خیال و آرزوهای انسان از گرداب مشکلات به بیرون خواهد آمد. همچنین به مفهوم آدم و جایگاه او در طبیعت اشاره می‌کند و انتظار دارد روزی این مفاهیم به گونه‌ای متعادل و زیبا تجلی پیدا کنند که حتی خداوند نیز از تأثیر آن متاثر شود. در واقع، این شعر در تلاش است تا به زیبایی و کمالی فراتر از وضعیت کنونی اشاره کند.