بخش ۱۳۵ - کم سخن غنچه که در پردهٔ دل رازی داشت اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، غنچه‌ای با دل پر از راز و غم در میان گل‌ها و ریحان‌ها وجود دارد. این غنچه به دنبال یک هم‌صحبت است، مانند مرغ چمن و باد بهار، که بتواند درد و رازهایش را با او در میان بگذارد.