بخش ۳۰ - ز شاعر ناله مستانه در محشر چه می‌خواهی اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / زبور عجم / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
ز شاعر ناله مستانه در محشر چه می‌خواهی
تو خود هنگامه‌ای هنگامهٔ دیگر چه می‌خواهی
به بحر نغمه کردی آشنا طبع روانم را
ز چاک سینه‌ام دریا طلب گوهر چه می‌خواهی
نماز بی‌حضور از من نمی‌آید نمی‌آید
دلی آورده‌ام دیگر ازین کافر چه می‌خواهی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به تمجید از حال و هوای روحی خود می‌پردازد و از معشوق می‌خواهد که در مقام الهام و شور مستانه، چه خواستی از او دارد. او احساس می‌کند که در عمیق‌ترین عواطف و تجربیاتش غرق شده و نمی‌تواند بدون حضور معشوق نماز بخواند. در نهایت، او با بیان اینکه دلش دیگر از کافر نمی‌خواهد، به نوعی از یأس و ناامیدی اشاره می‌کند.