بخش ۴۰ - درین میخانه ای ساقی ندارم محرمی دیگر اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این میخانه، من ساقی و هم‌نشینی ندارم که مانند او باشد. به نظر می‌رسد من اولین کسی هستم که از جهانی دیگر آمده‌ام. ای کاش لحظه‌ای این پیکر فرسوده را با خاک و آب زنده کنی و دمی دیگر آتش را در دل خاک شعله‌ور سازی. بیا آن خوشبختی بیدار و آن جامی را که جهانی را به من نشان دهد، زیرا تو برای عجم (ایرانیان) مجال بزم دیگری فراهم کرده‌ای.