بخش ۴۴ - بده آندل که مستی های او از بادهٔ خویش است اقبال لاهوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان حال و هوایی از مستی و عشق می‌پردازد. شاعر از شخصی به نام "آندل" دعوت می‌کند که دل را به او بدهد تا بتواند جهانی وسیع‌تر را تجربه کند. او همچنین اذعان می‌کند که زندگی خسته‌اش از کارهای عمرانی و دنیوی شده و به دنبال رهایی از قید و بندهای موجود است. در نهایت، شاعر اشاره می‌کند که هر چند زندگی پر از مشکلات است، اما همچنان جهانی نو در پیش است که باید آن را کشف کرد.