بخش ۴۷ - رمز عشق تو به ارباب هوس نتوان گفت اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / زبور عجم / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
رمز عشق تو به ارباب هوس نتوان گفت
سخن از تاب و تب شعله به خس نتوان گفت
تو مرا ذوق بیان دادی و گفتی که بگوی
هست در سینهٔ من آنچه بکس نتوان گفت
از نهانخانهٔ دل خوش غزلی می خیزد
سر شاخی همه گویم به قفس نتوان گفت
شوق اگر زندهٔ جاوید نباشد عجب است
که حدیث تو درین یک دو نفس نتوان گفت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ابراز عمیق عشق و احساسات پرداخته است. شاعر بیان می‌کند که نمی‌تواند احساسات خود را به زبان بیاورد و عشقش نسبت به معشوق را با کلمات توضیح دهد. او می‌گوید که در دلش احساسی عمیق و یک غزل زیبا وجود دارد که نمی‌تواند آن را بازگو کند. همچنین، تأکید می‌شود که اگر شوق و حیات واقعی وجود نداشته باشد، بیان عشق و داستان آن در چند کلمه غیرممکن است. در کل، شاعر به محدودیت‌های زبان در بیان عمق عشق و احساساتش اشاره می‌کند.