بخش ۸۹ - درین چمن دل مرغان زمان زمان دگر است اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / زبور عجم / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
درین چمن دل مرغان زمان زمان دگر است
بشاخ گل دگر است و به آشیان دگر است
بخود نگر گله های جهان چه میگوئی
اگر نگاه تو دیگر شود جهان دگر است
به هر زمانه اگر چشم تو نکو نگرد
طریق میکده و شیوهٔ مغان دگر است
به میر قافله از من دعا رسان و بگوی
اگرچه راه همان است کاروان دگر است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر به زیبایی‌های زندگی و تغییرات آن اشاره شده است. شاعر می‌گوید که در هر دوره و زمان، دنیای اطراف و احساسات انسان‌ها با هم متفاوت هستند. هرچند ممکن است مکان‌ها و مسیرها یکسان باشند، اما چشم ما بر دنیا و برداشت‌مان از آن می‌تواند کاملاً متفاوت باشد. بنابراین، اگر نگاه‌مان تغییر کند، تجربه و جهانی که می‌بینیم نیز دگرگون می‌شود. شاعر از دیگران می‌خواهد که در این تغییرات او را دعا کنند تا در راهشان موفق باشد.