بخش ۹۰ - ما از خدای گم شده‌ایم او به جستجوست اقبال لاهوری
اقبال لاهوری / زبور عجم / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ما از خدای گم شده‌ایم او به جستجوست
چون ما نیازمند و گرفتار آرزوست
گاهی به برگ لاله نویسد پیام خویش
گاهی درون سینه مرغان به های و هوست
در نرگس آرمید که بیند جمال ما
چندان کرشمه دان که نگاهش به گفتگوست
آهی سحر گهی که زند در فراق ما
بیرون و اندرون زبر و زیر و چار سوست
هنگامه بست از پی دیدار خاکئی
نظاره را بهانه تماشای رنگ و بوست
پنهان به ذره ذره و ناآشنا هنوز
پیدا چو ماهتاب و به آغوش کاخ و کوست
در خاکدان ما گهر زندگی گم است
این گوهری که گم شده مائیم یا که اوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساس دوری از خدا و جستجوی اوست. شاعر می‌گوید که ما به دنبال خدا هستیم، اما او نیز به دنبال ماست. خدا پیام خود را در طبیعت و در دل موجودات می‌نویسد و می‌جوید. شاعر اشاره می‌کند که زیبایی و عشق خدا در همه جا وجود دارد، اما ما هنوز او را نمی‌شناسیم. او در نهایت به این نکته اشاره می‌کند که شاید گم‌شده واقعی ما خودمان هستیم یا خدا، و این جستجو برای یافتن او و درک زندگی است.