شمارهٔ ۴ - عاقبت ضعیفی ایرج میرزا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، بوالعلا به مدت طولانی از خوردن گوشت پرهیز کرده و هیچ‌گونه آزاری به جانداران زده است. در آستانه مرگ، خادمش یک جوجه را به او نشان می‌دهد. بوالعلا با دیدن جوجه، به شدت متاثر می‌شود و می‌گوید چرا این موجود ضعیف به جای اینکه قوی شود و در برابر خطرات از خود دفاع کند، به سرنوشت محتومش دچار شده است. او معتقد است که مرگ برای ضعیفان طبیعی است و هر فرد قوی نیز روزی ضعیف و سپس از دنیا می‌رود.