شمارهٔ ۴۶ - وزیران دیدنی ایرج میرزا
ایرج میرزا / قطعه‌ها / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
وُزرا از چه دیده می‌نشوند
راستی مردمانِ دیدنیند
نی غلط گفتم این معیدی‌ها
دیدنی نه، همان شنیدنیند
تا وزیرند از کسان ببُرند
الحق این ناکَسان بُریدنیند
در وُثاقند و نیستند در آن
ثابت و محو چون شنیدنیند
از چه در پرده وَصفشان گویم
بعضی از پرده ها دَریدَنیند
وُزَرا حکم ضِرطه را دارند
که شنیده شوند و دیده نیند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن، شاعر به انتقاد از وزرای حکومت می‌پردازد و آنها را افرادی نامناسب و نادیده می‌نامد. او می‌گوید که این افراد فقط در صحبت‌ها و شنیده‌ها وجود دارند و در واقعیت دیده نمی‌شوند. همچنین، این وزرا به عنوان کسانی توصیف می‌شوند که فقط برای مقام و موقعیت خود وجود دارند و در عملکردشان محکم و قابل اعتماد نیستند. شاعر به نوعی نشان می‌دهد که این وزرا مانند "شنیدنی‌ها" هستند که فقط در اخبار و گفته‌ها وجود دارند و کارایی واقعی ندارند.