نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۳ - حکایت خلعت ایرج میرزا

ایرج میرزا / قطعه‌ها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

مستوفی کل قصۀ چل طوطی شد

امسال چرا حکایت خلعتِ من

هر روز همی وعده به فردا دهی‌ام

فردا نشود تمام در دورِ زَمَن

در عهدۀ تعویق گر اُفتَد ز این پیش

این خلعتِ آخر است یعنی که کفن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به تأخیر افتادن وعده‌ها و نرسیدن به خواسته‌ها اشاره می‌کند. او می‌گوید که امسال هم مانند سال‌های گذشته، وعده‌های بی‌پایه و اساس داده شده و هر روز منتظر است که این وعده‌ها عملی شوند، اما در واقع چیزی تغییر نمی‌کند. او اشاره می‌کند که اگر این تعویق ادامه یابد، در نهایت این وعده‌ها به چیزی جز کفن تبدیل نخواهد شد. در واقع، این ابیات نمادین از ناامیدی و بی‌نتیجه ماندن آرزوها هستند.