بخش ۱ ایرج میرزا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر از آمدن یک دوست قدیمی به نام عارف به تهران خبر می‌دهد و از این بابت بسیار خوشحال و شاداب است. او تصمیم می‌گیرد که به بهترین نحو از دوستش پذیرایی کند و به نوکرانش دستور می‌دهد تا به محض ورود عارف، او را به داخل راه دهند. شاعر برای راحتی عارف در اتاقش همه چیز را مهیا می‌کند، از تخت خواب و چراغ گرفته تا مواد مورد نیاز برای حمام. او حتی برای مهمانی غذاهایی مثل جوجه و تیهو تهیه می‌کند و منتظر است تا عارف وارد شود و دیدارش او را شاد کند.