بخش ۱۰ ایرج میرزا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به نوعی انتقاد می‌کند و به عارف یادآوری می‌کند که چرا در سفر دوری از او خودداری کرده است. او سؤال می‌کند که آیا دلایلی که برای دوری از او آورده، کافی بوده است. شاعر به عارف پیشنهاد می‌کند که از حال حاضر بهره‌برداری کنند و قدر هم را بدانند، زیرا زندگی دائمی نیست. او تأکید می‌کند که نباید در زندگی برای فردا افسوس بخورد و پس از مرگ، به یاد او غمگین نشوند و به قبرش گل بکارند. این شعر در واقع دعوت به قدرشناسی از زندگی و روابط است.