شمارهٔ ۳۲ - سوءِ ظَنّ ایرج میرزا
ایرج میرزا / مثنوی‌ها / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
نمی‌دانم چرا حَتم است و واجب
که بر ما یک نفر گردد مواظب
بده نیمه بده آجر بده گچ
مکُن با گفتهٔ استاد خود لَج
چرا ما مَردُمِ ایران چنینیم
چرا دَر حَقِّ هم دایم ظَنینیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به نقد وضعیت اجتماعی و فرهنگی مردم ایران می‌پردازد. او از ضرورت وجود یک نفر که مراقب اوضاع باشد، سخن می‌گوید و انتقاد می‌کند از اینکه مردم همیشه نسبت به یکدیگر بدبین هستند و در حق هم ظن دارند. همچنین به مسائلی چون همکاری و احساس همدلی در جامعه اشاره کرده و با تأکید بر لزوم فراموش کردن لج بازی با نظرات دیگران، از همدلی و اتحاد میان مردم سخن می‌گوید.