شمارهٔ ۳۱ - گفتگو با جوانِ فرنگی مَآب ایرج میرزا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر با زبانی طنزآمیز به جوانی مفرنگی اشاره می‌کند که مانند خرچنگ در حال خم و چم است. شاعر از او می‌پرسد که چرا سبیلش را به این شکل بریده است. جوان پاسخ می‌دهد که سبیلش روزی به سرقت رفته و چون دزد را دیده، تصمیم گرفته که دم و گوش او را برش دارد. این گفت‌وگو به نوعی انتقاد از رفتار و ظواهر افراد دارد.