بخش ۱۰۶ - کوش پیل‌دندان، نوشانِ به‌مرد را به وزارت برمی‌گزیند ایرانشان
ایرانشان ابن ابی الخیر / کوش‌نامه / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
به چین اندرون کوش سر برفراخت
همه کارها را به آیین بساخت
یکی نیکدل بود با نام و کام
که نوشانِ به‌مرد بودیش نام
ز به‌مرد دستور کوش مهین
نیامد پسر داشتی جز همین
چو هر دو پدر را جهان دور کرد
پسر مر پسر را به دستور کرد
به نوشان چنین گفت کز ناگزیر
به درگاه شاه جهان راه گیر
ز من نامه‌ای بر به شاه جهان
به پیش آشکارا و رازش نهان
نگه کن که با ما چه دارد به دل
نباید که گردم به رویش خجل
ببوسید نوشان به پیشش زمین
منم گفت فرمانبر شاه چین
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن، ماجرای فردی به نام "نوشان" به تصویر کشیده می‌شود که در دربار چین به وظایف خود مشغول است. او از طرف پدرش به دستور عمل می‌کند و به شاه چین نامه‌ای می‌نویسد. نوشان به دنبال یافتن موقعیتی مناسب برای نزدیکی به شاه و نشان دادن وفاداری‌اش است. او با ادب و احترام به پدرش اشاره می‌کند که باید پیشخوان شاه برود و از او درخواست‌هایی داشته باشد. به طور کلی، این متن نشان‌دهنده ارتباط میان افراد در دربار و تلاش برای برقراری احترام و وفاداری به شاه است.