بخش ۳۶۷ - ماهنگ، دارای چین، یا کوش پیشین بنیانگذار چهار طاقی ایرانشان
ایرانشان ابن ابی الخیر / کوش‌نامه / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
جهاندیده گوید که بنیاد این
فگنده‌ست ماهنگ، دارای چین
دگر گفت کآن کوش پیشین نهاد
ندارد کس آن روزگاران به یاد
نداند جز از راز داننده‌کس
که اوی است دانندهٔ راز و بس
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر از جهانی کهن و دیرینه سخن می‌گوید و به اهمیت تاریخ و یادآوری آن اشاره می‌کند. او معتقد است که تنها دانای واقعی، یعنی کسی که به رازها آگاه است، می‌تواند به‌خوبی از گذشته آگاه شود. هیچ‌کس جز آن دانا نمی‌تواند به‌طور کامل آن روزگاران را به یاد آورد.