شمارهٔ ۱۱۲۳ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دشواری‌های عشق و جدایی سخن می‌گوید. او به محبوبش می‌نویسد که دیگر نمی‌تواند احساس درد و رنج ناشی از جدایی را تحمل کند و تنها راه درمان او وصال محبوب است. شاعر با بیان حسرت و غم ناشی از دوری، از محبوب می‌خواهد به نزدش بازگردد. او از صبر خود می‌گوید که دیگر طاقت ندارد و درد دلش را به تصویر می‌کشد. در نهایت، شاعر به عشق پرشور و مشکلاتی که در راه وصال دارد، اشاره می‌کند و می‌گوید که بی‌محبوبیش، حالش نابسامان است.