شمارهٔ ۱۱۳۷ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر حس تنهایی و غم شاعر است. او از دردی که ناشی از جدایی و دوری از محبوبش است، رنج می‌برد. دلش به خاطر تنها نشستن و بی‌کسی می‌گیرد و احساس می‌کند که عشقش به او آسیب می‌زند. شاعر درباره عهد و دوستی‌هایی که از بین رفته و همچنین سوز و گداز دل بلبل در هجران صحبت می‌کند. او خواستار رهایی از غصه‌هاست و بیان می‌کند که دنیا در دریای عشق به او خرسند نیست و رهایی از بند عشق مشکل به نظر می‌رسد.