شمارهٔ ۱۱۵۶ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از معشوق می‌خواهد که دلش را شاد کند و لحظاتی را به یاد محبوب سپری کند. او از درد و رنج دلخود صحبت می‌کند و از معشوق می‌خواهد که به خاطر خدا او را آزاد کند. شاعر همچنین به بلبل اشاره می‌کند که در زمان گل‌خوشی سکوت کرده، و از معشوق می‌خواهد که ناله‌ها و فریادهایش را به خاطر آورد. او همچنین به تغییر فصل‌ها اشاره می‌کند و می‌خواهد که دنیای شاداب و دل‌نشین را تجربه کند. در نهایت، از محبوب می‌خواهد که به او کام دل را روزگار بدهد.