شمارهٔ ۱۱۷۸ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به یاد روزهای خوشی می‌افتد که در کنار محبوبش سپری کرده است. او از احساسات غم و اندوهی که اکنون بر او سایه افکنده، صحبت می‌کند و از محبوبش می‌خواهد نگاهی به وضعیت او بیندازد. او از رنجی که غم جدایی به او وارد کرده است و چگونگی تأثیر آن بر وضعیتش سخن می‌گوید. شاعر به زیبایی محبوبش و تأثیر آن بر زمان و حال خودش اشاره کرده و می‌گوید که هرگز کسی به حال زار او توجه نکرده است. در نهایت، احساس دلتنگی و نابسامانی ناشی از جدایی را به تصویر می‌کشد.