شمارهٔ ۱۶۵ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
جهانی سر به سر چون نوبهارست
به باغستان جان گلها به بارست
زمین همچون زمرّد سبز گشته
همه صحرا ز گل نقش و نگارست
همه بستان پر از گلهای رنگین
هزاران بلبل اندر شاخسارست
لب جو سر به سر خیری و سوسن
درخت ارغوان بس بیشمارست
ز عشق گل میان بوستانها
فغان بلبل و بانگ هزارست
بیا یک دم که با هم خوش برآییم
چو می‌دانی که عالم در گذارست
چرا از بوستان وصلت ای جان
نصیب خاطر ما جمله خارست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی بهار و حیات گلها و طبیعت اشاره دارد. شاعر توصیف می‌کند که جهان مانند بهار سرشار از زندگی و شادابی است. زمین سبز و پر از گلهای رنگی است و بلبل‌ها در شاخسارها آواز می‌خوانند. شاعر از عشق و زیبایی گلها می‌گوید و از طرفی یادآور می‌شود که زندگی گذراست و باید از لحظات خوش استفاده کرد. در پایان، نگران از اینکه اگر برای وصال عاطفی کوتاهی کنیم، تنها عشق و خاطرات تلخ نصیب‌مان خواهد شد.