شمارهٔ ۲۰۹ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
در وقت خزان بین که چه خوش رنگِ رزانست
گویی به چمن کارگه رنگرزانست
گویند که از باد خزان رنگ برآورد
نی آنکه رز آورد یقین رنگ رز آنست
آنست که لعل تو شکربار چو قندست
این لطف دلاویز تو آخر هم از آنست
نقّاش ازل رنگ در این باغ بینداخت
تا ظن نبری کاین همه از باد خزانست
گرچه طمع خام نشاید به جهان کرد
از جان و دل او، دیگ هوای تو پزانست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و رنگ‌های خزان اشاره می‌کند و می‌گوید که رنگ‌های زیبای درختان و گل‌ها به خاطر کار هنرمندانه خداوند است و نه تنها به دلیل باد خزان. او همچنین به لطافت و شیرینی عشق معشوقه‌اش اشاره می‌کند و این را نشانه‌ای از محبت او می‌داند. در پایان، شاعر به عدم امید به خوب شدن اوضاع دنیا اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق و خواسته‌هایش را فقط از معشوقش طلب می‌کند.