شمارهٔ ۲۹۲ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
گر مرا به ماه رویت مهر باشد دور نیست
زآنکه کس را در جهان مانند تو منظور نیست
تا به کی صبرم ز وصل خویش فرمایی بگو
بیش از این صبرم ز روی خوب تو مقدور نیست
عاشقان روی تو هستند بسیاری ولیک
هیچ کس را حالتی چون حالت منصور نیست
در فراقت جان به لب آمد مرا در انتظار
گر بپرسد حال این بیچاره چندان دور نیست
تا به کی عذر آورد در دادن کام دلم
گر کند تقصیر یارم بعد از این معذور نیست
من به دوری گر گرفتارم بگو با این طبیب
رحمتش آخر چرا بر جان این رنجور نیست
من نیم تنها به عشق دوست مشهور جهان
در جهان آن کیست کاندر عشق او مشهور نیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر بیان می‌کند که چهره زیبای محبوبش بسیار نزدیک است و هیچ کس مانند او در دنیا وجود ندارد. او از صبر کردن در انتظار وصال محبوب خسته شده و می‌خواهد بداند تا کی باید منتظر بماند. شاعر به عشق خود افتخار می‌کند و معتقد است که هیچ عاشق دیگری حالتی مانند او ندارد. او از درد و رنج جدایی شکایت کرده و از محبوبش می‌خواهد که به او توجه کند و نه تنها به خاطر عشقش، بلکه به خاطر دردهایش نیز به او رحم کند. و در نهایت، او خود را تنها در عشق محبوبش نمی‌داند و به شهرت عشق خود در جهان اشاره می‌کند.