نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۹۴ جهان ملک خاتون

جهان ملک خاتون / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

همه کامیت از عالم روا باد

همه بر مسند شاهیت جا باد

هرآن کامی که خواهی از جهان تو

امیدت بر مراد دل روا باد

هرآنچ از عمر ایشان می‌شود کم

به عمر دولت سلطان بقا باد

بدت هرگز مباد از چشم ایام

به نیکی در پی‌ات دایم دعا باد

ز پای خاک شبدیز مرادت

همه در چشم خصمت توتیا باد

مرا دردیست بر دل از فراقت

خداوندا کش از وصلت دوا باد

ز پای افتاده‌ام از روز محنت

از آن دولت دوایم مومیا باد

تویی سلطان معنی صورت اینست

که دایم رحمتت سوی گدا باد

مرا کام از جهان مقصود وصلست

الهی کام دل ما را روا باد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر در قالب دعا و خواسته‌های شاعر بیان شده است. شاعر برای سلطان آرزو می‌کند که همه چیز بر وفق مرادش باشد و آرزوهایش برآورده شود. او از خداوند می‌خواهد که عمر سلطان و دولت او پایدار بماند و در برابر زمان، او را دچار بدی نکند. همچنین شاعر از درد جدایی و فراق می‌گوید و خواستار شفای دل خود از این درد است. در پایان، شاعر خواسته‌هایش را به خداوند می‌سپارد و دعا می‌کند که آرزوهایش به حقیقت بپیوندد.