نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۲۷ جهان ملک خاتون

جهان ملک خاتون / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

دلم هجر تو یارا برنتابد

فراقت سنگ خارا برنتابد

مکن بر وعده‌ام زین بیش دلشاد

کزین پس دل مدارا برنتابد

مزن زین بیش بر دل تیغ هجرم

که از دستت نگارا برنتابد

به جان آمد دلم از جور زین بیش

ستم از تو خدا را برنتابد

تو جوری می‌کنی بر من ز حد بیش

دلم زین بیش یارا برنتابد

نهان می‌کن دلا اسرار عشقش

که رازش آشکارا برنتابد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از شدت درد و عشق به معشوق سخن می‌گوید. او اظهار می‌کند که تحمل فاصله و جدایی از محبوب را ندارد و هر بار این دوری بر دلش فشار می‌آورد. او از محبوب می‌خواهد که بیشتر از این او را شاد نکند، چون دلش دیگر قادر به تحمل صدمات ناشی از جدایی نیست. شاعر همچنین به شدت عواطف و احساساتی که در وجودش دارد اشاره می‌کند و از معشوق می‌خواهد که اسرار عشق را پنهان کند، زیرا افشا شدن این راز برای او قابل تحمل نیست. در نهایت، این شعر بیانگر عمیق‌ترین احساسات عاشقانه و دلتنگی شاعر است.