شمارهٔ ۶۱۳ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره درد و عشق است. شاعر از آغازین لحظه‌های عشقش سخن می‌گوید و به چگونگی selections در میان عاشقان اشاره می‌کند. او دل و جانش را فدای معشوق کرده و از شناخته شدن دردش توسط دیگران سخن می‌گوید. در ادامه، شاعر به زیبایی معشوقه‌اش (که به مانند یک سرو سهی در بستان فردوس است) و حسرتی که از نا مهربانی‌اش به دل دارد، اشاره می‌کند. همچنین، او به زیبایی ظاهری معشوقه‌اش (همچون ماه) و واکنش دیگران به آن می‌پردازد و در نهایت، به بی‌وفایی معشوق اعتراف می‌کند.