شمارهٔ ۶۱۵ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و درد جدایی سخن می‌گوید. شاعر دل او در زلف محبوب گرفتار شده و به این وضعیت خرسند است، اما از دوری معشوق گله‌مند است و از او می‌خواهد که دردی که به او وارد می‌کند، بیشتر نکند. او اشاره می‌کند که صبرش به پایان رسیده و سختی‌هایی که تحمل کرده، امانش را بریده است. در پایان، او به احساسات عمیقش نسبت به معشوق اشاره می‌کند و به نوعی از او درخواست کمک و رحمت دارد.