شمارهٔ ۶۲۴ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره زیبایی و وقار معشوق است که باعث می‌شود دیگران از جمله سرو و پرندگان هم به او غبطه بخورند. شاعر به زیبایی قد و موهای معشوق اشاره می‌کند و به مقایسه آن‌ها با عناصر طبیعی می‌پردازد. در نهایت، عشق و شیفتگی شاعر نسبت به معشوقش مشخص می‌شود و بیان می‌کند که حتی موجودات دیگر هم به خاطر جمال او احساس خجلت و ناچیزی می‌کنند. این شعر نشان‌دهندهٔ عشق عمیق و تحسین بزرگ شاعر نسبت به محبوبش است.