شمارهٔ ۷۴۳ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد و رنج ناشی از بی‌وفایی معشوقه‌اش صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که با وجود غم و جفایی که از جانب یار خود دیده، هنوز دمی از غم خود نمی‌کاهد. شاعر به وضوح ابراز می‌کند که عشقش به معشوق او را بسیار نابود کرده است و حتی یاد او نیز از یاد معشوقه رفته است. در نهایت، او به دیگران توصیه می‌کند که عاشقانی که عشق را تجربه کرده‌اند، از سختی‌های عشق بگویند و به روح تشنگان عشق نوشیدنی دهند. شاعر به نوعی حس ناامیدی و آزردگی خود را در قبال عشق و جهان ابراز می‌کند.