شمارهٔ ۷۶۶ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به عشق و حالت مستی ناشی از آن اشاره می‌کند. او از شراب وصل محبوبش مست شده و از غم‌های بیهوده رهایی یافته است. پس از جدایی از محبوب، غم او فزونی می‌یابد و به تفکر و درد ناشی از فراق روی می‌آورد. شاعر به زیبایی موها و جذابیت محبوب اشاره می‌کند و از درد دلش می‌گوید که نتوانسته است از زلف او رها شود. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که حتی اگر بخواهد از محبوبش جدا شود، به سختی قادر به این کار است.