شمارهٔ ۱۶ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / در مرثیهٔ فرزند دلبند سلطان بخت طاب ثراها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گرچه به ستم چرخ به من دست گشود
وین تازه گل از باغ دل من بربود
دیدم به دو چشم خویش کز لطف دری
بر روی وی از روضه رضوان بگشود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که اگرچه زندگی به او ظلم کرده و شادی و زیبایی‌اش را از او گرفته است، اما با لطف خداوند و زیبایی عشق، دوباره به زیبایی و سرزندگی دست یافته است. شاعر با مشاهده این زیبایی، احساس خوشبختی می‌کند و به یاد باغ دل خود می‌افتد.