شمارهٔ ۲۱ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / در مرثیهٔ فرزند دلبند سلطان بخت طاب ثراها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در درد فراق یک زمان نغنودم
وز حادثه چرخ دمی ناسودم
آن نور دو دیده‌ام تلف شد ناگاه
از دیده شد و ز دیده خون پالودم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت از شاعر، او از درد جدایی و غم از دست دادن عشقش صحبت می‌کند. او مدتی را در حالت بی‌خیالی گذرانده، اما ناگهان آن نور چشمانش (عزیزش) را از دست می‌دهد و به شدت متاثر و دلتنگ می‌شود. احساسات عمیق و اندوهش را به تصویر می‌کشد.