نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸ جهان ملک خاتون

جهان ملک خاتون / در مرثیهٔ فرزند دلبند سلطان بخت طاب ثراها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون از من دلخسته به یکباره رمید

هجران به وصال من دلخسته گزید

بر جان خود و حال جهان رحم نکرد

آری مگر آه و سوز مادر نشنید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر از دلخستگی و جدایی خود می‌گوید که ناگهان عزیزش از او دور شده است. او به شدت از این هجران رنج می‌برد و هیچ رحم و ملاحظه‌ای نسبت به خود و حال دنیا ندارد. او امیدوار است که کسی به آه و درد دل مادری که در این وضعیت رنج می‌برد، توجه کند.