شمارهٔ ۱۰۲ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در باغ، دختری زیبا و نقره‌ای را دیدم که به خاطر زیبایی‌اش به گل‌ها طعنه می‌زد. به او گفتم اجازه بده تا پایش را ببوسم، اما او جواب داد که نمی‌توان با هم‌صحبت این کار را کرد.