نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۲ جهان ملک خاتون

جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چشمت به کرشمه بین که جان می‌بخشد

مستست و به یک لحظه جهان می‌بخشد

دل را ز من خسته مسکین بربود

و آنگاه به ابروش روان می‌بخشد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات درباره‌ی تأثیر زیبایی و جذابیت چشمان معشوق بر دل عاشق صحبت می‌کند. چشمان او با کرشمه و جاذبه‌ای که دارند، جان و زندگی به آدم می‌بخشند و باعث مستی دل می‌شوند. همچنین، اشاره می‌شود که معشوق دل بیمار و خسته‌ی عاشق را می‌رباید و با ابروی خود، روح او را تحت تأثیر قرار می‌دهد.