شمارهٔ ۱۱۲ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چشمت به کرشمه بین که جان میبخشد
مستست و به یک لحظه جهان میبخشد
دل را ز من خسته مسکین بربود
و آنگاه به ابروش روان میبخشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات دربارهی تأثیر زیبایی و جذابیت چشمان معشوق بر دل عاشق صحبت میکند. چشمان او با کرشمه و جاذبهای که دارند، جان و زندگی به آدم میبخشند و باعث مستی دل میشوند. همچنین، اشاره میشود که معشوق دل بیمار و خستهی عاشق را میرباید و با ابروی خود، روح او را تحت تأثیر قرار میدهد.