شمارهٔ ۱۱۶ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از زیبایی و جذابیت یک گل (حسن گل) در بازار سخن می‌گوید که توجه او را به خود جلب کرده است. او خود را خریدار این زیبایی می‌داند و از اینکه تا به حال شهرت و شیرینی آن را نچشیده، ابراز حسرت می‌کند. همچنین، طوطی لعل (قرمز) که به او سخن می‌گوید، نمادی از شیرینی و لطافت این زیبایی است.