شمارهٔ ۱۱۹ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از دوست خود می‌خواهد که دیگر بر او ظلم نکند و به زیبایی‌های رابطه دوستانه توجه بیشتری داشته باشد. او تأکید می‌کند که تا کی باید تحمل ستم را داشته باشد و از دوست می‌خواهد که این رفتار را تغییر دهد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هیچ‌کس از دوستان، ظلم و ستم را نمی‌پسندد.