نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۲ جهان ملک خاتون

جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دل حلقه عشق دوست در گوش کند

وز آتش سودای غمش جوش کند

از سر ننهد عشق تو سرگشته دلم

تا با تو شبی دست در آغوش کند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر profundas عشق و اشتیاق شاعر به معشوق است. شاعر در آن اشاره می‌کند که دلش همیشه در گوش او صدای عشق را می‌شنود و از آتش longing برای او می‌سوزد. او همچنین می‌گوید که دلش هرگز از عشقش دست نمی‌کشد و آرزو دارد شب با معشوقش در آغوش هم باشند.