نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۷ جهان ملک خاتون

جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون قدّ تو سرو سرفرازی نکند

چون باد به زلفین تو بازی نکند

ما بنده مخلصیم دانی به یقین

لطف تو چرا بنده نوازی نکند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و عظمت محبوبی اشاره دارد که قد و قامت او به سرو می‌ماند و زلف‌هایش همچون باد به آن می‌رقصد. شاعر از اعماق دل به محبت و لطف محبوب اشاره می‌کند و ناخودآگاه از او می‌پرسد چرا به غلامان و بندگانش توجهی نمی‌کند. در واقع، شاعر به عشق و اشتیاقش به محبوب اشاره می‌کند و خواهان محبت بیشتر اوست.