شمارهٔ ۱۳۲ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
امشب مه ده چار بیاراسته بود
نور از رخ تو به عاریت خواسته بود
در باغ گذشته‌ای همانا تو و سرو
بر عذر قدمهای تو برخاسته بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به زیبایی شب اشاره می‌کند که مانند دختری زیبا با ماه می‌درخشد. نور چهره معشوق او از مه ده و زیبایی شب الهام گرفته است. در باغ یادها، معشوق و سرو زیبا به هم مرتبط شده‌اند و این یادآور قدمهای اوست که زیبایی و جذابیت را به وجود آورده‌اند.