شمارهٔ ۱۳۹ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای روی تو سرخ چون گل شفتالود
از دیده ما خون جگر را پالود
خونم چو کرا نمی‌کند دستش را
آخر ز چه روی دست را می‌آلود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیباترین حالت چهره محبوب خود اشاره می‌کند که مانند گل شفتالو سرخ و زیباست. او از احساسات درونی خود صحبت می‌کند و می‌گوید که برای دیدن محبوبش خون دل خورده است. همچنین از این می‌پرسد که چرا محبوبش با وجود این همه احساس، دستش را به خون دلش آغشته کرده است.