شمارهٔ ۱۴۳ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از احساسات عمیق خود نسبت به عشق و فراق می‌گوید. او بیان می‌کند که دلش همیشه پر از ناراحتی است و به جای زیبایی‌ها، رنج و خارها را تجربه می‌کند. دلش در دوری معشوق ناله می‌زند و امیدوار است که با وصال و reunion، بار دیگر زیبایی و گل عشق را تجربه کند.