شمارهٔ ۱۵۶ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
سرگشته و شوریده دل ماست دگر
چون زلف تو بر رخ [تو] شیداست دگر
آن قامت زیبای نگارست به باغ
یا سرو چمن بود که برخاست دگر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از حالت گیج و دل‌نگران خود سخن می‌گوید. او به زیبایی زلف معشوقش اشاره می‌کند و آن را با شیدایی و سرگشتگی خود مقایسه می‌کند. همچنین، زیبایی قامت معشوق را به گل‌های باغ و سروهای چمن تشبیه کرده و آنها را با هم مقایسه می‌کند. در مجموع، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق و تأثیر آن بر خود پرداخته است.