شمارهٔ ۱۶۵ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به عشق و longing (دلبستگی) خود اشاره می‌کند و از دوستش می‌خواهد تا در کنار هم باشند. او خود را شمع و دوستش را پروانه می‌داند که در پرتو نور او می‌سوزد. این داستان نشان‌دهنده‌ی عشق عمیق و فداکاری است که یک طرف در رابطه احساس می‌کند.