شمارهٔ ۱۷ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر صبحی زیبا را توصیف می‌کند که در آن گل‌های سوسن آزاد شکوفا شده‌اند. او از زیبایی چهره‌ی معشوقه‌اش که به لاله می‌ماند، صحبت می‌کند و به تصویر زیبای او در میان گل‌ها اشاره می‌کند. همچنین، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که نباید در زیبایی و عشق آتش افروخت و به طور غیرموجه، خرمن عشق را بسوزاند.